Zıtların
Politikasında Atatürk İttifakı?
Mustafa
Kemal’in 10 Kasım 1938’de -ölümünden sonra- emanet bıraktığı kanun devleti “Cumhuriyet”
Kemalizm’i resmi ideoloji haline getirdi ve Atatürkçülük ile vücut buldu. “Kemalizm”
ideolojisinden beslenen Cumhuriyet, idarecilerin(ki gelen her idareci kendini
M. Kemal Atatürk’e nispet etmekte, ondan güç aldığını iddia etmektedir)
günümüze kadar gelen uygulamaları neticesinde farklı partiler, düşünceler,
kişilikler ve pratikler ortaya çıkarmıştır. Bu kişiler ve partiler fırsat
buldukça seçim meydanlarında, parti merkezlerinde, ekranlarda, meclis salonunda,
iktidar köşklerinde çoğu kez ve ısrarla kendilerinin gerçek “ATATÜRKÇÜ”
olduklarını, diğerlerinin ise naylon /çakma olduklarını ileri sürmüşlerdir.
Bu
iddia/söylemin son örneği 15 yıldır ülkeyi idare eden AK Partililer oldu. Böylece
M. Kemal Atatürk’e yeni bir kimlik ve kişilik kazandırmış oldular. “İslamcı
Hükümet “ ismiyle müsemma AK Parti ve lideri kalpaklı, yerli, milli,
muhafazakâr kişiliğine ilaveten “Gazinin ülkenin ortak bir değeri” olduğunu
CHP’nin tasallutundan kurtarmak gerektiğini ifade ettiler. 2017’de 10 Kasım Atatürk’ü
anma törenlerinde ve Anıtkabir ziyaretlerinde çarşaflı, örtülü, bayanlar,
hanımlar, genç kızlar ve sakallı amcalar beliriverdi, Kalpaklı Gazi adına
camilerde dualar edildi, mevlitler okundu. Adeta yeni bir Mustafa Kemal Atatürk
keşfedildi. Neticede zengin bir kişiliğe sahip olan M. Kemal Atatürk’e yeni, farklı
bir kişilik, kimlik izafe ettiler. Hayırlı olsun! Gelin, bu ve önceki kimlikleri
beraber görelim:
1.
CHP (Kuruluşu 9
Eylül 1923) ve türevi olan partiler(SHP, DSP, VATAN PARTİSİ) M. Kemal Atatürk’ü
daha önce “Batıcı, laik, ulusalcı, devletçi, halkçı, inkılapçı, kuvvacı ve vatansever”
bir kişilik olarak gördüler, gösterdiler, sevdiler, saydılar. Eyvallah!
CHP
tam 27 yıl ülkeyi Atatürk ile birlikte -sonrasında- Atatürk adına seçimsiz tek
parti olarak yönetti.
2-
Demokrat Parti
(Kuruluşu 7 Ocak 1946) kuruluşundan 4 yıl sonra 14 Mayıs 1950'de yapılan ilk genel
serbest seçimlerde ezici bir çoğunlukla tek başına iktidar oldu. 27 Mayıs 1960
askeri darbe yapılana kadar ülkeyi 10 yıl yönetti.
DP
hükümeti 25 Temmuz 1951’de 5816 sayılı kanun ile “Atatürk’ü Koruma Kanunu”
çıkardı, bu kanun 31 Temmuz 1951’de Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe
girdi.
DP
ve türevleri olan partiler de (AP, DYP, ANAP) CHP’den farklı olarak, M. Kemal
Atatürk’ü “demokrat, cumhuriyetçi, muhafazakâr, liberal” olarak gördü,
gösterdi, sevdi, saydı yetmedi, onun için koruma yasası çıkardı. Bu içten ve
özverili çabalarına rağmen, kendilerini
gerçek “cumhuriyetçi, hürriyetçi, Kemalist ve Atatürkçü” olarak görenleri
tatmin edemedi. Menderes hükümetine Nato destekli bir darbe yapıldı, sonrasında
Menderes idam edildi.
3-
MHP’nin(MÇP-BBP)
“en büyük Başbuğ Atatürk!” söylemini hepiniz duymuşsunuzdur. MHP lideri Devlet
Bahçeli'nin genel başkanlıktaki 20. yılı dolayısıyla yazılı bir açıklama yapan
Genel Başkan Yardımcısı Şefkat Çetin, "Atatürk'ün partisinin devamı
MHP'dir. Atatürk'ün misyonunu taşıyan koltukta ise Bahçeli oturmaktadır"
ifadelerini kullandı. Çetin, MHP'nin, modern çağın kurucu ideolojisi
milliyetçiliği, Türkiye Cumhuriyeti'nin temeli yapan Mustafa Kemal Atatürk'ten
devraldığını belirterek şöyle devam etti:
"Onun
çizgisinden çıkanlar dün komünistlerle bugün bölücülerle kol kola yürüdüğü
için, bugün Atatürk'ün partisinin devamı MHP'dir. Atatürk'ün misyonunu taşıyan
koltukta ise Bahçeli oturmaktadır. Onun kurduğu devleti ebed müddet yaşatmak
için liderlerinin emrindeki Ülkücüler görev başındadır."
Görüldüğü
gibi MHP de gerçek milliyetçi ve Atatürkçü kendileri olduğunu ileri
sürmektedir.
4-
MNP ve türevleri
olan milli görüş çizgisindeki partilerin tartışmasız lideri(MSP-RP-FP) Merhum Erbakan Hoca:
“Atatürk
yaşasaydı milli görüşçü olurdu.” Oğul Fatih Erbakan ise “Atatürk, yerli ve
milli düşünceye sahip bir lider olarak karşımıza çıkıyor” demişti. Rahmetli
Erbakan Hoca da gerçek Atatürkçü kendilerinin olduğunu ifade etmişti; ama
kendince Gazi M. Kemal’i sahte Atatürkçülerden kurtarmak istedi, buna ömrü
kifayet etmedi.
Görüldüğü
gibi kişi ve partiler Türkiye Cumhuriyeti kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’e kendilerini
yakın görme de, sevgi ve saygıda kusur etmiyor, ancak buna rağmen Atatürk kurucusu
olduğu ülkede kanunlar ile korunuyor. İşte 5816 nolu Atatürk’ü Koruma Kanunu:
“Atatürk'ü
Koruma Kanunu, Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret eden veya söven kimselere
yönelik uygulanan cezayı belirten bir kanundur. Atatürk aleyhine işlenen suçlar
hakkında uygulamaya konan bu kanun, 25 Temmuz 1951 tarihinde kabul edilmiş ve
31 Temmuz 1951 tarihinde de Resmi Gazete ‘de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.”
Gerçekten
Atatürk’ün kanun ile korunmaya ihtiyacı var mı?
Çok
zeki çalışkan bir öğrenci, hürriyetçi ve cesur bir asker, ülkeyi kurtaran milli
mücadeleci bir kahraman, milliyetçi, cumhuriyetçi, muhafazakâr, demokrat, halkçı,
devletçi, inkılapçı, liberal, solcu, sosyalist, laik, İlerici, çok sevilen(!), eşsiz(!)
dahi bir devlet ve siyaset adamı olan M. Kemal Atatürk; koru(n)maya muhtaç
savunmasız, aciz midir?
O
halde niçin kendisi kanunla müdafaa ve muhafaza ediliyor. Kendisi hayatta
olsaydı, “koruma kanuna” ihtiyaç duyar mıydı? Bu sorunun “evet” veya
“hayır” diye kesin bir cevabı ben de yok! Doğrusu buna bir anlam veremiyorum.
Osmanlı
bakiyesi topraklar üzerinde yeni Türkiye Cumhuriyeti devletini hangi koşullarda
kurduğunu, okullarda okutulan “inkılap tarihi” hepimizce malumdur. Halka
rağmen, seçimsiz kurulan Cumhuriyetin hukuk devletinden çok, bir “kanun devleti”
olması pek tabiidir. Zira yeni cumhuriyet güçlü kanunları/ yasaları olan bir
devlettir, gücünü sahip olduğu kanunlardan alıyordu.
Galiba
Gazi M. Kemal Atatürk dokunulmazlığını, varlığını/gücünü kanunlara borçludur. Sadece
kendisi mi? Hayır bu gün “cumhuriyeti” yöneten birçok siyasetçi ve idareci kanunlardan
güç almıyor mu?
sa
YanıtlaSil