Ana içeriğe atla

Kayıtlar

2018 tarihine ait yayınlar gösteriliyor
Mesneviden ibret verici bir Hikâye... Fare ile Kurbağanın Arkadaşlığı Bir dere kenarında tanışan fare ile kurbağa arkadaş oldular. Aralarındaki muhabbet gün geç tikçe arttı. Her sabah buluşup konuşur ve dertleşirlerdi. Akşam güneş battığında fare kayanın kovuğuna, kurbağa da suyun içerisindeki yuvasına çekilirdi. Birbirlerini tekrar görmek için sabahı zor ederlerdi. Bir gün fare, kurbağaya şöyle dedi: ''Sabahtan sabaha konuşup dertleşmek bana yeterli gelmiyor. Seni daha sık görmek istiyorum. Bir derdim, sıkıntım olduğunda sana rahatça ulaşabileyim. Her zaman suyun üstünde olmadığın için, sana sesimi duyuramıyorum. Buna bir çare bulalım.'' Beraberce bu işe bir çözüm aradılar. Sonunda fare şu teklifi yaptı: ''Uzunca bir ip buluruz. İpin bir ucunu ben ayağıma bağlarım, diğer ucunu sen ayağına bağlarsın. Birbirimize ihtiyaç duyduğumuzda ipi çekerek haberleşir, buluşuruz.'' Bu teklif kurbağanın pek hoşuna gitmedi. Fakat nazlanmadan dostunu ...
Kıssadan hise... "SOĞAN HIRSIZI"na verilen üç ceza "Bir zamanlar Reza isimli( şimdiki değil) açgözlü bir hırsız varmış. İhtiyacı yok ama hani kleptomani denilen  şu çalma hastalığı var ya herhalde ona yakalanmış. Bir gün komşusunun tarlasındaki soğana göz dikmiş. Ve bu soğanları çalıp satmanın hesabını yapmış. Tam işe koyulmuşken yakayı ele vermiş ve çaldığı yüzlerce torbalık soğanlarla yakalanmış. Kadı, mahkemede ona üç cezadan birini seçmesini söylemiş. “Ya en irilerinden pişmemiş yüz kelle soğan yiyeceksin, ya yüz kırbaç vurulacaksın, ya da yüz altın vereceksin.” Reza tabi ki, yüz kuru soğanı yemeyi kabul etmiş. Beş on derken, daha yirmi soğana varmadan midesi allak bullak olmuş ve yiyememiş. Bakmış ki olmayacak, bu sefer yüz kırbaç cezasını kabul etmiş. Bir iki derken, onuncu kırbaçta artık dayanamamış ve tabiri caizse nakavt olmuş. En sonunda yüz altın ödemeyi kabul etmiş. Eh yediği soğanlarla kırbaçlar da cabası." *** ÖZKAN YAMAN DOĞRU HABER GAZETESİ Y...
Kıssadan Hisse: Kavak Ağacı ve Sarmaşık "Ulu bir kavak ağacının yanında bir sarmaşık boy göstermiş. Bahar ilerledikçe sarmaşık kavak ağacına sarılarak yükselme ye başlamış. Yağmurların ve güneşin etkisiyle müthiş bir hızla büyümüş ve neredeyse kavak ağacı ile aynı boya gelmiş. Bir gün dayanamayıp sormuş kavağa: -Sen kaç ayda bu hale geldin ağaç? -On yılda, demiş kavak. -On yılda mı? Diye gülmüş ve çiçeklerini sallamış sarmaşık. -Ben neredeyse iki ayda seninle aynı boya geldim bak! -Doğru, demiş kavak. Günler günleri kovalamış ve sonbaharın ilk rüzgârları başladığında sarmaşık üşümeye sonra yapraklarını düşürmeye, soğuklar arttıkça da aşağıya doğru inmeye başlamış. Sormuş endişeyle kavağa: -Neler oluyor bana ağaç? -Ölüyorsun, demiş kavak. -Niçin? -Benim on yılda geldiğim yere, iki ayda gelmeye çalıştığın için. Emek vermeden, çalışmadan, kolay yoldan kazananların kaybetmesi de yok olması da kolay olur. Sarmaşık gibi kısa zamanda yükselenler kazançlarını...