ŞİB’İ EBİ TALİB VE
GAZE ABLUKASI
(İbretlik Bir Tablo)
îbn ishâk, Mûsâ bin Ukbe ve başkalarından
çeşitli isnatlarla şöyle rivayet edilmiştir: Kureyş kâfirleri Resûlullah
(s.a.v.)'ı öldürme hususunda sözbirliği ettiler. Bu konuda, Muttalib
Oğullarıyla da, Hâşim Oğullarıyla da gidip, konuştular; ama onlar Hz.
Peygamber'i Kureyş kâfirlerine teslim etmeye yanaşmadılar.
Kureyş, Resûlullah'ı öldürmeyi
başaramayınca; Resûlullah, ona tâbi olanlar, Resûlullah'ı koruyanlar, bir de
Haşim Oğulları ve Muttalib Oğullarıyla ilişkileri kesmeye karar verdiler. Bu
münasebetle de kendi aralarında şu aşağıdaki konuları içeren bir protokol imzalayıp,
Kâbe’nin içine astılar:
a - Onlardan kız alınıp, verilmeyecek,
b - Onlardan hiçbir şey alınıp, satılmayacak,
c - Onlara gidip ulaşacak bir rızık yolu bırakılmayacak,
d-Onlardan gelen bir barış teklifi kabul edilmeyecek,
e - Onlara herhangi bir şefkat ve merhamet
gösterilmeyecek.
Bu konular, Muttalib Oğulları'nın
Resûlullah'ı öldürmek için kendilerine teslim edinceye kadar geçerlidir.
Kureyş, bu anlaşma metnine, bi'setin
yedinci yılının Muharrem ayından başlamak üzere, onuncu yılına kadar bağlı
kaldı.
Hâşim Oğulları, Muttalib Oğulları, onlarla
birlikte bulunan Müslümanlar ve Peygamberimiz, Muttalib Oğulları Mahallesinde
muhasara altına alındı. Zaten Mekke'de çeşitli mahalleler bulunmaktaydı.
Muttalib ve Hâşim Oğullarında Müslümanlarla kâfirler bu mahallede toplandılar.
Müslümanlar dindarlıklarından, kâfirler ise onları koruduklarından dolayı bu
hâdiseye mâruz kalmışlardı. Ebû Leheb bu hâdisenin dışında idi. Çünkü o, çıkıp
Kureyş'in yanma gitmişti. Böylece de Hz. Peygamber'e ve ashabına karşı
müşriklerin yanında yer almıştı.
Hz. Peygamber Efendimiz ve Ashabı, bu üç
yıl boyunca çok darlık içinde yaşadılar. Belâ ve musibet gittikçe artmıştı.
Sahih-i Buhâ-rî'de, müslümanların ağaç yapraklarını yiyecek kadar açlığa ve
sıkıntıya düştükleri rivayet edilmektedir. Süheyl! şunu nakleder: Mekke'ye bir
ticaret kervanı gelince, Resûlullah'ın ashabından herhangi biri, çoluğuna
çocuğuna azık olacak herhangi bir yiyecek satın almak için çarşıya gelir, bunu
gören Ebû Leheb hemen ayağa kalkarak şöyle derdi: «Ey tacirler! Muhammed'in
ashabına fiat-ları öyle yükseltin ki, sizden birşey satın planlasınlar.
Malların fi-atını kat kat artırın ki, açlıktan inim inim inleyen çocuklarının
yanına, elleri boş olarak dönsünler.»
Bu iktisadî kuşatmanın üçüncü yılının
başlarında Kusay Oğullarından bir grup bu olayı kınayınca kendi aralarında
yaptıkları anlaşmayı bozmak üzere karar aldılar. Halbuki, Yüce Allah, anlaşma
metninin yazıldığı sahifenin üzerine bir ağaç kurdu (güve) musallat etmişti.
İçinde sözleşme metninin bulunduğu bu sahifenin büyük kısmını, bu kurt yiyip
bitirivermişti. İçinde Allah'ın zikredildiği cümleler hariç, ondan hiçbir şey
geriye kalmamıştı.
Resûlullah (s.a.v.) bu olayı, amcası Ebû
Tâlib'e haber verince, o da: «Bunu sana Rabbi'n mi haber verdi?» dedi.
Resûlullah da «evet» diye cevab verdi. Ebû Tâlib taraftarlarıyla birlikte
doğruca Kureyş'in yanına gitti. Sahifeyi kendisine getirmelerini istedi. Onlar
da, dürülmüş bir şekilde getirdiler sahifeyi. Ebû Tâlib: «Yeğenim bana şöyle
bir haber getirdi. Bugüne kadar bana asla yalan söylemedi. O, (Allahü Teâlâ'nm,
sizin yazmış olduğunuz sahifeye bir kurdu musallat ettiğini, içinde zulüm ve
akraba ile münasebeti kesmeyi ihtiva eden maddelerin tümünü yiyip bitirdiğini
savunuyor.) dedi. Eğer olay söylediği gibi olmuşsa, artık bu sahifeyi
kaldırınız ve yanlış görüşünüzden vazgeçiniz! Vallahi, bizden en son kişi can
verinceye kadar onu size teslim etmeyiz. Yok eğer söylediği boş lâf ise; .
yeğenimizi size teslim edeceğiz, ne istiyorsanız onu yapın.» diye ilâve etti.
Onlar da: «Söylediğin hususa razıyız.» Sahifeyi açtıklarında, Resûlullah'ın
anlattığını olduğu gibi gördüler. Ama yine de, Ebû Tâlib'e «Bu yeğeninin bir
büyüsüdür» demekten kendilerini alamadılar. Bu olay, onların zulüm ve
taşkınlıklarını artırdı.
Sonra Kureyş müşriklerinin ileri
gelenlerinden beş kişi, bu iktisadi kuşatmaya son vermek ve sahifeyi yırtmak
için Kabe'ye gittiler. Bunlar: Hişâm bin Amr bin el-Hâris, Zübeyr bin Ümeyye,
Mut'-ım bin Adiyy, Ebû'l-Buhterİ bin Hişâm ve Zem'a bin el-Esed idi.
Bu anlaşmayı bozmak için, açık bir şekilde
çalışanların ilki Zübeyr bin Ümeyye idi. Bir gün, o Kâbenin yanında bulunan
halkın yanına gelerek: «Ey Mekke halkı! Biz yiyelim içelim, güzel elbiseler giyinelim,
öbür taraftan, Hâşim ve Muttalib Oğulları alışverişten mahrum edilsinler,
sefalet içinde kıvranıp helak olsunlar; doğru mudur?... Vallahi, akrabalık
bağlarını kesen bu zalim sahife yırtılma-dıkça, yerime oturmam dedi.
Bunun üzerine beş kişiden diğerleri de
Zübeyr'in sözlerine benzer şeyler söylediler. Hemen Mut'ım bin Adiyy yerinden
kalkarak doğruca, Hâşim ve Muttalib Oğulları Mahallesine giderek, orada
bulunanlara çıkıp evlerine gitmelerini söylediler. [1][*]
*Ramazan
El Buti Fıkhu’s-Siyre Gonca Yayınları sayfa 125-127
“Tarihi tekerrür diye tarif
ediyorlar,
İbret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?” (Mehmet Akif)
Miladi 617 yılında vuku bulan bu hadise,
yıl 31.05.2010 Gazze ve diğer İslam Beldelerindeki sosyal, kültürel, ekonomik,
teknolojik, vb.diğer ablukalar ile ne kadar benzer…
Bu abluka ve ambargoyu her birimiz yerinde
bir şeyler yaparak, delebiliriz. İHH’nın ve 32 ülkenin gönüllü kahramanlarının,
insanlık onuruna yakışır tavrı, bu ambargoyu mahalline giderek ve bedel
ödeyerek delmiş olduğunu göstermiştir.
Pekâlâ, bizler ne yapabiliriz, Terör
devleti Siyonist İsrail’in mallarını boykot ederek, Filistinli Kardeşlerimize
yardımcı olabiliriz. Unutmayın ki tüketmiş olduğumuz, her bir Siyonist İsrail
mallının silah ve mühimmata dönüşeceğini, bununla da Filistinli kardeşlerimizin
kanının akmasına ve daha fazla zülüm ve zorbalıklara maruz kalmasına sebep olacağımızı,
unutmayalım. Lütfen bu konuda duyarlılığımızı gösterelim. İyi bir netice
alacağımızı ümit ediyorum. Çok değil kısa bir zaman sonra Katil, Siyonist
İsrail devletinin, yokluğa mahkûm olacağını hepiniz müşahede edeceksiniz.
Gazzenin üzerindeki bu zülüm ve zorbalıkların, bertaraf edilmesine, özgürlüğüne
kavuşmasına, Müslümanların, birlikteliğine, uyanışına ve dirilişine vesile
olması dileği ile…
“Nerdesin
Şevketli Sultan Hamid Han
Feryadım
varır mı, bârigâhına?
Uyan
şu ölüm uykusundan bir lahza uyan
Şu
gâfil milletin bak günâhına! “( Rıza Tevfik)
Hamdullah TASALI
Yorumlar
Yorum Gönder